Aşk ŞiirLeri

[ReeLazzz61]

Bir karşılık göremeden
Sevmek neymiş
Yar sayende öğrendim ben
Nasıl zormuş



Aşk benim gönlümdeki; suç değil
Kalp benim içimdeki; taş değil
Sel benim gözümdeki; yaş değil

Seni ne çok sevdim

Ben de bir insan evladıyım




Elde değil ki, sevdalıyım

Yar diye bir gün yanına yatamadım
Can heder oldu





Senden sonra kimseye “aşkımsın” diyemedim
Senden sonra kimseyle yağmurda yürümedim
Senden sonra yüreğim bir gün mutlu olmadı
Gittiğin günden beri inan yerin dolmadı..










Sen hala aklımdasın sen hala saklımdasın
Sana öyle düşkünüm ki sen bunun farkındasın..
Senden sonra senden sonra
Sevemedim senden sonra
Şu ateşe kör bakayım
Yanmadım senden sonra..












Yalanım yok sevemedim senden sonra
Senden başka kimsenin dizinde ağlamadım..
O hain sancı hiç kıvrandırmadı senden sonra..
Hatırlar mısın en çok gülüşümü severdin ne çok güldürürdün beni,
Senden sonra hiç gülmedim…
Önlü arkalı bir kasete çektiğimiz o şarkıyı bir daha dinlemedim dinleyemedim..
Senden sonra çay içmedim vapurlarda,
Sinemaya gitmedim,
Denize taş atmadım..!
Bir şiir şişesine kalbimi koyup sulara bıraktım,
Ne o şiiri bulan oldu ne de kalbimi..
Şimdi hayatın imdat frenini çekiyorum,
Ve artık durduruyorum meçhule giden treni..

[ReeLazzz61]

[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]





İklimlerin her daim rotasında dönüp duran,
Alacalı renkleriyle doğanın tüm kızıllığını gölgede bırakan
SEVİMLİ KELEBEĞİM...

Özgürlüğüm,
Yaşanmışlığım,
Ve yaşanması için ömrüne
ÖMÜRLER ADADIĞIM...

İnsanın gün içinde aldığı soluk kadar
İsmini tekrarladığım,
Verdiği soluk kadar yanına en renkli çiçek adları
YAKIŞTIRDIĞIM...

Kuruduğum anlarda yağan
NİSAN YAĞMURUM...
Ümitsiz kapanan her gün için
Bir sonraki gün ki
UMUDUM...

Sırf suretini baki kılabilmek için hayallerimde,
GÖZLERİMİ YUMDUĞUM...





Yalın sabahlarda ki
GÜN IŞIĞIM..
Yağmurdan sonraki,
GÖKKUŞAĞIM..
Tenimden bir parça gibisin,
Olmadan
YAŞAYAMAYACAĞIM...

Kimsenin cevaplamasına izin vermeden,
Çözmeye ömrümü adayacağım
SORUM..
Bir kaç insanın ağzından söylenmiş,
Anlamaya en açık
YORUMUM...

[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]

Yüreğimde ki elektiriklerin kesilme ihtimaline karşı,
Her daim yanmaya hazır
MUMUM...






Bir okyanus olup, sahillerime vuran
KUMUM...
Daha önce kaç ağızdan duydun bilmiyorum..
Yürekten duy istedim bir kerede,
SENİ SEVİYORUM

[ReeLazzz61]

Çocukluğuna yenildim ben senin …
Misketlerini alıp kaçan çocuk olmayı ne çok sevdin sen
Yarısında bozmayı bildiğin bütün oyunları …
Ne çok kızdın kendine ;
Gün batımlarında
Güneşi tutamayan ellerine en çok …

Yasını tutacağım bir ayrılık
bile yok ellerimde …
Kuyuya attığım hiçbir taş
sana isabet etmiyor biliyorum
Yastık basarak bütün yaşanmışlıklara
gecelerini hep benden uzaklara yatırıyorsun …
Kulaklarından silinmiyor yine de sözleri
aksak bir şairin …
Kim bilir
İstanbul daha kaç kez geçecek
ben kaç kez çizeceğim altını İstanbul’un …

Aşkın beklenti halidir umut ;
öldüremezsin onu…
Ki umudu öldürmek aşka intihardır yüreği
bilmez misin !…
Pişman olacağın zamanların için
sana
bağışlanmış keşkeler bırakıyorum şimdiden
Kızılırmak’ın bulanık kızıllığına bulaşan
öfkemi
Marmara’nın hüzün baz mavisine döküyorum
avuçlarımdan…
Kalemim kadar sevsem de seni
Yüreğimin dar geldiği bir sevdam olmadın hiç …

Bilmiyorsun ki
İstanbul’a yol yaptığım avuçlarından
geçecek olan bütün gemilerin yüreksizliğine
delik açacak şimdi kalemim !...

Ki batmış bir geminin su yüzünde kalan
Tek parçasıdır kalemim … Şimdi öyle bir sahne seç ki kendine
İçinde yaşattığın cesedimi gömdüğün
kentine
korkaklık düşürmesin
eksik bakışların … Giden ve kalanıyız işte
gölgesine tutunamayan bir aşkın…

Kalem kağıdına küs ;
Kağıt kalemine düş…
Benden uzaklara düş şimdi bakışlarını
ki
Kan tadı almayayım dudaklarına
Düşürdüğün yaştan…

[ReeLazzz61]

Yalnızlığı sevişmelerde sicimsiz,
Yalnızlığı sövüşmelerde içimsiz,
Yüreğinin rahminde bir ölü cenin,
Cesedimin üzerinde okuduğun gazete sayfaları var senin…
Yarım kalmış manşetlerden mahşer korkusuyla sır bilip sırat ettiğin dehşetlerden,
Deşip en derinime kendini gömdüğün afetlerden,
Eşip can yerimi yerime bir başka et getirdiğinden,
Öldüm ben…







Ardında ölüşümle düşsüz kaldım,
Süzüldü aşktaki aklım,
Çözüldü baştaki sancım,
Düşürüldü başımdaki senden olma tacım…
İçinde dar kaldım kendimin…
İsminle har yanığı kaldığım anlarda yar kıldığım,
Beş vakit âmin ettiğim varlığına,
Durmadan gidişlere beni giydiğin kılığına,
Kırk bir kere naaş bağışladın sen kadavramı bana yağışlarınla…
Gözlerinle sis topladığın is ağaçlarının gölgesinde,
Diz çökmüş yarayım,
Tohumlarının tortularındaki torunlarına…
Yosunlarına yeşili susan dilimse, sustum…
Susuyorsun’larına kır çalan kırmızı kanımsa allardan daha al damlayan,

Al…
Kal’dırma kendini yanımda…
Kan’dırma kendini bir daha gözünün bebeğiyle açtığın yaralarımda…
Tenimin rengine,
Düşümün dengine sığmayan yörüngelerle gele-durmalarınla kazdırma kan doldurduğun gözlerimi mezar çukuru gamzelerinle…









Ben bir de’ bağlacıydım sende…
Hiç bir tümceye ek olamadım,
Hiç bir yüreğe yek duramadım,
Hiç bir küreğe asılmadım senden öteye gitmek için sularında,

Anlatamadım…
Anımsattıklarınla,
Alıp sattıklarınla,
Çalıp sakladıklarınla…
Kaldın,
Kendinde, sende, sendeki ben motifli desende… Kendi kendine,
Kendi kentine,
Kendinde tükendiğinde,
Gel oldun kip’ime…
Kulağımdaki küpeye,
Sırtımdaki küfeye,
Kamburumdaki sen dolu günlere,
Asıldın, saçlarından daha sarı ıslak ipinle…







Ardında s'özsüz kaldım,
Üzüldü canım,
Büzüldü kâğıtlarım,
Yazmadım desem de…
Adına yazdım adımın adımlarını, adak kaldım…
Ramak saydım her gelmeyişinin saat başlarını,
Gün bitti,
Gece söküldü karalarıma,
Beş karış odada,
Beş karış suratla,
Beş parmağımın her bir tırnağıyla kazıdım yokluğunu duvarlara,
Duyanlara sağır kaldım,
Soranlara sus,
Selam aldım selam sattım ardından,
Yetmedi kimse kendime,
Nereye götürdünse aslımı,
Nüshamı karaladı her gelen, hergele gelmeyişlerinde…

Bir ”GİT” haresi yeterdi her şeyin götürülmesine…
Bir ”KAL” tanesi eritirdi bütün bir ayrılığı…





Şimdi sen,
Uyuyor gibi susuyorsun,
Düşünür gibi dalıyorsun,
Damlayacakmış gibi akıyorsun,
Avludan,
Avucuma,
Avutuşlarınla…

Unutuşlarınla güveleniyorsun içime,
İçimdeki güveler yerken beni her gün dönümünde,
Gidişine göç güzleri erişiyor,
Kalışıma öç gözleri kemleşiyor…

[ReeLazzz61]

Demleniyorum deminde…
Emiliyorum dediklerine…
Dünde yoktun sen,
Deminde,
Şimdide…
Her an yeniden yeni bir yenilik yenileniyor yüreğimin düşünde, eski bozgunları bozuşlarına hitaben…
Susmadım ben…
Öldüm…
Ben seninle içimde ödeşmişken,
Dışımı bana dışlatmalarının kavim düşlerinde,
Ağzıma geleni yutkunuşlarım içime hasat sonralığı bir hastalığı örtüyor…
Sesimi sussam?
Tınımı tutsam?
Yirmi dokuz harbin suslu boyası olsam?
Yankımı da sende bir yerde suçlu bıraksam?
Gözlerin şah damarımda neşter gibi beni terlerken ve terk edip tek kederi bile yanına almamışken sen…

Söyle,
Ben olmasam,
Seni kim acıyacak içimde?
Üşüdüm gözlerini,
Bak bana artık…
Dön…
Gelmezsen,

Hiçbir ‘sen’ yakışmayacak ben’in yanına bir daha

[ReeLazzz61]

Yüzümüzü sulara bıraktık
hayallerimizi sıvası dökülmüş duvarlara
sardıkça yangınlar içimizi
yoksul bir yaşamın cenderesinde
yaralarımız üşüdü...
Önce miydi, sonra mıydı,
kar mıydı?
yağmur muydu?
bilemedik?
üşüdükçe içimize çöktü sis...



Hep sancısını çektik kahreden hayatın
ne giysek yakışmıyor hüzünden başka
eğilip bakmaya korktuğumuz,
sahipsiz mezarlara döndü içimiz.
her akşam tanımadığımız bir hicran
görmediğimiz bir ıstırap çaldı kapımızı...



Kalbimizi bir vefasız,
ömrümüzü bir hayırsız aldı
hayatın çıkmazında hep teselli aradık
buruk gülümsemeler dindirebilir mi hüznü ah! Can?


kime ne verebiliriz ki,
gönül mü?
ömür mü?
can mı?
mal mı?
yok, yok yüreğimizden başka servetimiz



Her baktığımız göz yuttu gönlümüzü
hançerini sapladı her tuttuğumuz el
hangi adaya sığınsak ihanet kokuyor.
nereye gidebiliriz ki ah! Can,
yüreğimizden başka
sokaklar çıkmaz sokak ömrümüzde,
kahretsin...



Çıktığımız her yolculukta
düştüğümüz her kalabalıkta
ıssız bir kıyıda üşüdü ömrümüz
yetim bir ruh, nemli gözlerle
her gece sarılıp bir hayale,
yalnızlığımızı alıp bastık bağrımıza...



kırgındık mevsimlerin koynunda, yaralıydık
acılarla yattık, acılarla kalktık,
bir ömür acılara acılar kattık



kurudu gözpınarlarımız,
karanlığı siper edip gözlerimize
yüreğimizle ağladık.



Kimsesiz bir çocuğun yüreğine çizip resimlerimizi
kayıp mezarlara gömdük,
yüzümüze siper ettiğimiz gülüşleri
ve yükleyip sevdalı bir kuşun kanadına anılarımızı
ardında el açıp aşka ve acıya ağladık...

Hep yüreğimizde saklı tuttuk sevgimizi,
gözlerimizde, yüzümüzün hüznünde saklı tuttuk...
gökyüzünü doldurup soluğumuza
isyanımızı kilometrelere zincirleyip
kayıp bir vadide idam ettik geçmişimizi...



Gidenler dönmedi ah! Can
solgun bir güz bahçesi renginde,
boynu bükülü gelincikler gibi kaldık
yaralı uçurumları birer birer koşarak
boş yere yollara baktık, türküler yaktık
kurudu gözpınarlarımız, yüreğimizle ağladık.



Yaralı bir ülkeyiz şimdi, terkedilmiş bir şehir
nehir nehir acılar damlıyor bedenimize
önümüzde dağ dağ uçurumlar
ardımızda ölümün ayak sesleri
nasılda acıyor hayatımız ahh! Can



Gurbet ki, kahreden yanımız
acılara gömdüğümüz isyanımız
derdimizi kime nasıl anlatırız,
kimimiz var ki,
lime lime yüreğimiz,
ilmik ilmik gözyaşlarımızdan başka…

Hasret ki, göçmen kuşların kanadında taşıdığı
gamdan bir dağ gibi oturmuş gözlerimize...
buruk gülümsemeler dindire bilir mi hüznü ah! Can?
kime ne anlatabiliriz ki,
ağızdan çıkan her söz yaralıyor yüreğimizi....

[SeLDiNa]

gercekten cok guzel olmus ,eline ve emegine saglik.

[ELİF__]

Emeğine yüreğine sağlık süper ötesi olmuş