|
10.06.10, 20:14
|
#1 |
|
Karadeniz Paylaşım Mekanı
Takımı: Beşiktaş
Üyelik tarihi: Jun 2010
Mesajlar: 809
Ettiği teşekkür: 256
Kaç kere teşekkür edildi: 39
|
GeL Ömrüme Şans Dediğim...
[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]
 Saat; yalnızlığı ‘sen’ geçiyor… Her hecesi ‘sen’ kokan özlemler biriktiriyorum içimde… Ve gözlerime sığınmış yüreğimde saklanmış sessizliğin… Yalnızlık değil çığlığım yokluğun sebebim… Oysa ben varlığının sesiyim… Yokluğunun hüznüyüm… Ve sana adanmış özlemlerin en kuytusuyum… Ah bu uzaklar… Sana beni bana seni uzak eyleyen yollar… Tükenmiyor bu yokluklar… Ben ki Yanındayken bile sana özlem dolu… Yüreğine tutsağım… Gel ‘aşk-ı yar’ eylediğim… Sensizliğe alışmak yerine sen’li zamanda kaybolmayı istiyorum… Şimdiki zamana uyarlamak istiyorum ‘seni’… Ve özlemin varlığında anlam olsun istiyorum... Seni yaşayan benliğime… Ve şimdi... Zaman sensizlik… Saat; yalnızlığı ‘sen’ geçiyor… Lakin Yüreğine uzak düşen yüreğim seni yazıyor zamana… Zaman ki sensiz bir asır seninle bir an ‘bana’… Ve ben yine... Özledim çok özledim… Gel ömrüme ‘şans’ dediğim... İnsan unutur. Çektiğini ,acılarını,gördüklerini. Zamanla sisli ufuklara atar Sende dağlar ardına atma, Unutma beni Bir suç işlesem, Gül bahçesindeki güllerin dibinde Minicik bir mine olsam Bazen sel olup üstüne yağsamda, Kahır misali, Sakın unutma beni. |
|
|
 |
| Bookmarks |
| Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir) | |
| Seçenekler | |
| Stil | |
|
|
Normal
